مدونة نویسپار

تعلّم كتابة الكتب والإنتاج بالذكاء الاصطناعي

خواندن و نوشتن یک مهارت‌اند با دو جهت. این مقاله نشان می‌دهد خواندن چه چیزی به نوشتن می‌دهد، چه چیزی نمی‌دهد، و خواندنِ نویسنده‌وار با خواند

ایده نیامدن و تمرکز نداشتن، کمبودِ استعداد نیست؛ نبودِ روش است. این نقشهٔ کامل نشان می‌دهد کدام روشِ غیرمرسوم برای کدام گیر به کار می‌آید: ا

ستونِ ثابتتان تکراری شده و هر شماره همان حرفِ قبلی را می‌زنید. اسکمپر هفت پرسشِ اجباری است که یک موضوعِ خسته را از زاویه‌های تازه نشان می‌ده

جلسهٔ هفتگی می‌گذرد، هیچ ایدهٔ تازه‌ای بیرون نمی‌آید، و بهترین فکر بعد از جلسه در راهرو می‌رسد. مشکل از آدم‌ها نیست، از قالبِ نوبت‌گرفتن است

نوشتنِ آزادِ پیتر اِلبو و صفحه‌های صبحگاهیِ جولیا کامرون دو تمرینِ متفاوت‌اند با یک هدف: تولیدِ مادهٔ خام. قاعده‌های اجرا، تفاوتِ این دو، سه

آزادیِ بی‌قید متن را معمولی می‌کند. از اُولیپوی ۱۹۶۰ و رمانِ بی‌حرفِ «e» پرک تا پنج تمرینِ فارسی: چطور محدودیتِ خودخواسته ایده و لحنِ تازه م

وقتی ذهن دورِ یک موضوع می‌چرخد، هر فکرش شبیهِ فکرِ قبلی است. کارت‌های راهبردهای موربِ اینو و اشمیت، ورودِ تصادفیِ دِبونو و برشِ تکه‌تکه: چطو

تمرکز یک ویژگیِ شخصیتی نیست؛ محصولِ سه تصمیمِ زمانی است: چه چیزی به ذهن می‌گوید شروع کن، چه چیزی از بلوکِ کار محافظت می‌کند و چه چیزی آن را

نویسنده‌ای که تمرکز ندارد، اغلب مشکلش میزِ کار و گوشی است، نه اراده. مینیمالیسمِ دیجیتال با قاعدهٔ «ابزار در خدمتِ کار» و طرحِ بازپس‌گیریِ س

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17