مدونة نویسپار

تعلّم كتابة الكتب والإنتاج بالذكاء الاصطناعي

ویراستاری هوشمند یک ابزار نیست، یک تقسیمِ کار است: ساختار و صدا نزدِ شما می‌ماند و کارهای الگومحور به هوش مصنوعی می‌رسد. این مقاله نقشهٔ کلِ

ویرایش خطی فقط سطح جمله است. این‌جا چک‌لیستِ کار، سه الگوی پرامپت، و نظمِ پذیرش و ردِ پیشنهادهای هوش مصنوعی را می‌بینی.

در کتاب، ویرایش صوری مسئلهٔ دانش نیست، مسئلهٔ حافظه است. این‌جا روشِ استفاده از هوش مصنوعی برای یافتن و یکدست‌کردنِ خطاهای تکرارشونده در سرا

برگهٔ سبک دفترِ تصمیم‌های دست‌نوشتهٔ شماست، نه کتابِ قواعد. این مقاله نشان می‌دهد چطور آن را با کمک هوش مصنوعی از دلِ متنِ خودتان بسازید و ن

ویرایش ساختاری با هوش مصنوعی تصمیم‌گیری نیست؛ نقشه‌برداری و پرسیدنِ سؤالِ سخت است. راهنمای عملی برای یافتنِ ستون فقراتِ استدلال، جابه‌جایی و

هوش مصنوعی لحنِ شما را تقلید می‌کند ولی صدای شما را نمی‌سازد. این مقاله روشِ عملیِ نگه‌داشتنِ صدا در حینِ ویرایش است: نمونهٔ لنگر، سه محدودی

دو کارِ جدا در یک فصل: طبیعی‌کردنِ گفت‌وگو و سالم نگه‌داشتنِ انتساب. این‌جا مرزِ ویرایش و راستی‌آزمایی، یکدست‌سازیِ شیوهٔ نقل‌قول و چک‌لیستِ

متن داشتن و کتاب داشتن دو چیز است. این مقاله از متنِ موجود شروع می‌کند: فهرست‌برداری از آنچه داری، خوشه‌بندیِ تکه‌ها به فصل، نوشتنِ سرفصل از

آرشیو وبلاگ نه کتاب است و نه بی‌مصرف. این مقاله سه مانعِ اصلی — تکرار، لحنِ متغیر و وابستگی به زمان — را می‌شکافد و نشان می‌دهد چه چیزی از ه

1 2